DRESSUUR: De wedstrijdroutine van Maxime van der Vlist

De naam Maxime van der Vlist herkennen jullie vast wel; de 24-jarige dressuuramazone is ontzettend succesvol in de sport. In het artikel van vandaag stel ik Maxime 10 vragen over haar wedstrijdroutine. Lees mee!
 
LijntjeLijn

 

foto tenues

Mara: Hoe ziet jouw wedstrijdoutfit eruit?
Maxime: Ik draag natuurlijk allereerst een witte rijbroek. Deze heeft het gehele zitvlak van die anti-slip siliconen bolletjes. Dat vind ik wel zo’n goede techniek, ben er helemaal fan van! Mijn laarzen zijn zwart lak. Dan draag ik een wedstrijd polo met daarop een plastron van Geblingt. Ik ben nogal een bling-bling meisje en de dressuur frack van het Nederlandse team.

Ik draag altijd een KEP Italia op wedstrijd, ik vind dat het beste voor de veiligheid en veel meer van deze tijd. Je kunt ze helemaal personaliseren en dat maakt het juist zo leuk. Als ik foto’s terug kijk in de tijd dat ik nog een hoedje draag denk ik ‘oei wat ziet dat er toch ouderwets uit!’

 

Mara: Wat zijn je favoriete grooming producten?
Maxime: Er is een ding wat ik heel graag doe, dat is mijn paarden insprayen met Equishine, haha! Ik houd graag van glimmende en zachte paarden. Het ziet er verzorgt uit en zeker omdat ze zwart zijn, vind ik het mooi als ze zo’n glimmende vacht hebben.

Verder op wedstrijd gebruik ik altijd veel hoefolie en babyolie op de neus. Voor de benen gebruik ik vaak shampoo van Oster. Daar worden ze écht wit van!

 

Mara: Heb je een ritueel of bijgeloof als je op wedstrijd gaat?
Maxime: Ik maak mijn paarden altijd helemaal zelf klaar. Zowel de voorzorg van het wassen, knotjes maken, transportklaar maken, als het optuigen, rijden en naverzorgen. Ik doe het allemaal graag zelf omdat ik dan precies weet hoe alles zit en ik vind het ook gewoon nog steeds leuk om te doe, het tuttelen met m’n paard.

Mijn ouders gaan altijd mee op wedstrijd. Mijn moeder is net zo’n pietje precies als ik en die verzorgt graag het tuig, mijn tenue en de paardenaccessoires. Mijn vader geeft ter plekke de spullen aan die ik nodig heb. Je kunt wel zeggen dat het een heel goede gesmeerde machine is, de samenwerking met mijn ouders!

Ik heb geen bijgeloof. Je moet gewoon goed rijden, of je nou de ene schoen eerst aantrekt en dan pas de ander, of juist altijd dát setje handschoenen draagt. Je rijtechniek wordt er echt niet beter van, dus ik geloof er niet zo in.

 

Mara: Hoe ga jij om met wedstrijdstress?
Maxime: Ik heb eigenlijk geen last van wedstrijdstress. Ik ben wel graag op mezelf als ik eenmaal ga beginnen aan mijn wedstrijd. Dus vanaf het moment dat ik mijn paard ga invlechten wil ik graag rust hebben. Geen gekke of drukke dingen aan mijn hoofd.

Waar ik op moet letten met rijden, is dat ik juist niet té gretig word. Ik ben onwijs fanatiek en als ik een doel heb, dan ga ik daar voor de volle 1000% voor. Ik ben daardoor flink de mist ingegaan tijdens het indoor NK 2016. Ik was regerend Nederlands Kampioene van het outdoorseizoen en wilde natuurlijk graag mij titel behouden. Hierdoor nam ik véél te veel risico en ging ik te strijdlustig door de proef heen. Ik heb nog nooit zoveel fouten gereden als in die proef. Dat was een enorm harde leerschool en ik heb sindsdien nooit meer zulke acties gehad. Fanatiek zijn is goed, maar wel met gevoel blijven rijden. Dat is het belangrijkste!

 

11

 

Mara: Hoe leer je een proef uit je hoofd?
Maxime: Ik lees mijn proef eerst een paar keer door. Dan hak ik hem in stukjes, begin-midden-eind. Dat leer ik per stuk uit mijn hoofd en plak ik het aan elkaar.

De dagen voor een wedstrijd neem ik iedere dag de proef door. Als ik opsta uit bed, nadat ik in bad ben geweest, na het avondeten en weer voordat ik naar bed ga. Als ik mijn proef in mijn hoofd doorneem, denk ik meteen aan de rijtechniek mee. Bij het binnenkomen moet ik bijvoorbeeld opletten dat ik niet naar rechts val: rechterkant begrenzen, wegrijden en bij C op de rechterhand. Opletten dat ik bij het wenden naar rechts bij C niet ietsjes naar links toe val, dus linkerkant begrenzen enzovoort enzovoort.

Op de wedstrijddag zelf neem ik nét voordat ik opstap mijn proef nog één keer door met de rijtechniek erbij. Dan ben ik er écht klaar voor.

 

Mara: Wat is je mooiste moment tot nu toe in je sportcarrière?
Maxime: Mijn allermooiste moment was absoluut het EK afgelopen jaar in Hagen in de U25 met Bailey. Het EK was voor mij zo’n droom en doel, toen ik dat bereikte was dat toch wel een van de mooiste sportmomenten.

Maar ik heb er natuurlijk meer: Nederlands Kampioene U25 in 2015 met Bailey, iets wat ik nooit had durven dromen. Wat een onbeschrijfelijk gevoel was dat! Jumping Amsterdam 2016 de U25 cup gewonnen en opgenomen worden in het Rabo & KNHS Talententeam waren ook bijzondere belevingen. Het is een bevestiging dat je goed bezig bent in de paardensport.

Een ander heel bijzonder moment was tijdens de KWPN Hengstenkeuring 2017. Er was een U25 rubriek uitgeschreven voor het showblok van Valegro. We mochten daar de kür op muziek starten en Bailey en ik wonnen daar met 77,06%! Dat was gaaf, een bomvolle zaal met een geweldige sfeer! Dat was niet het enige moment dat Bailey en ik die avond in de ring te zien waren. Tijdens het showblok van het afscheid van Valegro was er een nakomelingen-show van Negro. Bailey is ook nakomeling en dus mochten we in de show meelopen. Dat was helemaal geweldig! Super gaaf om eens in een mooie lichtshow te shinen met een aantal fantastische nakomelingen van Negro. Totaal onverwachts werd op het laatste moment ook nog bekend gemaakt dat Bailey en ik mee mochten doen in de erehaag waar Valegro en Charlotte doorheen zouden rijden. Wauw, ik heb gewoon gestaan waar Valegro zijn afscheid liep. Dat was zo’n ongelofelijk mooie ervaring!

 

Mara: Waar wil je nog heel graag eens starten?
Maxime: Dit jaar is er voor het eerst een Nations Cup voor de U25 in Aachen. Daar wil ik héél graag aan meedoen. Ze zeggen dat Aachen het Wimbledon voor de paardensport is en dat wil ik weleens meemaken! Daarnaast vind ik het ook een eer om voor Nederland uit te komen tijdens de Nations Cup. En voor de toekomst: de Olympische Spelen natuurlijk!

 

© DigiShots

© DigiShots

 

Mara: Hoe werk je qua trainingen naar een wedstrijd toe?
Maxime: Ik heb iedere dag les van Jeanine Fiechter en ik rijd Bailey 5 keer per week. Hoe dichter we naar een wedstrijd toe trainen, hoe meer oefeningen we uit de proef trainen. Losse onderdelen, maar ook juist de onderdelen achter elkaar.

De week van de wedstrijd zelf, rijden we twee keer mijn gehele proef door. Indien nodig doen we dit nog een paar keer vaker. Als het weer het toelaat ga ik graag op Bailey’s vrije dag een buitenrit maken. Lekker voor de ontspanning!

 

Mara: Als je een tijdmachine naar het verleden zou hebben, welke wedstrijd zou je dan over willen doen?
Maxime: Haha, zonder twijfel dat leermoment tijdens het NK Indoor 2016, toen ik veel te gretig en fanatiek was! Ik zou die graag opnieuw willen doen. Ookal behaalde we toch brons, ik heb daar écht veel punten laten vallen.

Als ik door mag gaan op de tijdmachine, dan had ik dolgraag de junioren en young riders tijd mee willen maken. Ik heb 1 jaar, toen ik 21 jaar was, Young Riders gereden. Ik heb toen zo ontzettend veel geleerd in dat jaar! Alles was zo nieuw voor mij, terwijl 99% super geroutineerd was. Ik kwam daar zonder enige ervaring en kennis aanwaaien. Achteraf vind ik het dus zo jammer dat ik niet zoals de meeste meiden de hele rit van junioren naar U25 heb af kunnen leggen.

Daarom geniet ik ook elke dag en wedstrijd weer van het moment waarin ik nu zit. Want wat is het bijzonder om het “jeugd” traject van de U25 te volgen. Je krijgt enorm veel mooie kansen om op grote wedstrijden te mogen starten!

 

Mara: Waar ben je het meest trots op?
Maxime: Ik ben op meerdere dingen heel trots. Een paar jaar geleden stond ik nog nergens in de paardensport. Ik heb altijd een drom en doel gehad en dat was de topsport halen. Ik mag wel zeggen dat ik aardig op weg ben! Vier jaar geleden reed ik nog provinciaal Z2 en was ik blij als ik naar de Brabantse Kampioenschappen mocht. En kijk waar we nu zijn! Een EK op zak, Nederlands Kampioen geweest, ontzettend mooie wedstrijden gereden én KNHS talententeamlid.

Ook ben ik trots op het feit dat ik mijn paard Bailey helemaal zelf heb opgeleid, met hulp van Jeanine Fiechter. Ik kreeg Bailey toen ik 17 jaar was en Bailey was 3. Zo groen als gras uit de wei gekocht. Nu, 8 jaar later, succesvol in de U25.

Ik ben trots op mijn trainster Jeanine die mij pas écht heeft leren rijden sinds ik 4 jaar geleden bij haar ben komen trainen. Ik reed op Z-niveau, maar dat wil niet zeggen dat ik al kon rijden. Mijn rijtechniek was zeker niet goed, maar die is nu al heel veel verder ontwikkeld.

Trots ben ik op mijn ouders die altijd achter mijn doelen en dromen staan. Ze hebben de tijd en energie in mij gestoken en dat doen ze nu nog steeds, zodat ik mijn doelen en dromen kan waarmaken.

En tot slot ben ik apetrots op mijn paard Bailey, die altijd zijn beste beentje voor zet en al mijn dromen en doelen heeft waargemaakt.

 

Vonden jullie dit artikel leuk? Laat je reactie achter op m’n Facebookpagina, klik hier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *